ಶಿಕ್ಷಕಿಯ ಪವಾಡ

ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು 👌👌👏👏👏

ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು.

ತರಗತಿ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಆನ್ ಥಾಂಪ್ಸನ್ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೊದಲ ಮಾತು;

"ಟೆಡ್ಡಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ..!"

ಟೆಡ್ಡಿ; ಅವನ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊಳಕಾಗಿದ್ದವು..

ಅವನು ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು..

ಅವನು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡದ ಅಂತರ್ಮುಖಿಯಾಗಿದ್ದನು..

ಕಳೆದ ವರ್ಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅವನ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ..

ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ತಪ್ಪು ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಸೋತವನ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ..!

ಒಂದು ದಿನ, ಶಿಕ್ಷಕಿಗೆ ತಾನು ಕಲಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ದಿನಚರಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಆದೇಶ ಬಂದಿತು..

ಟೆಡ್ಡಿಯ ದಿನಚರಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳು ವಿಚಿತ್ರವಾದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು;

ತರಗತಿ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅವನ ಮೊದಲ ತರಗತಿಯ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಅವರು ಓದಿದರು.

ಅದು ಹೀಗಿತ್ತು;

'ಟೆಡ್ಡಿ ಒಬ್ಬ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ.

ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಅವನನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಗಮನದಿಂದ ಬೆಳೆಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಅವನ ಎರಡನೇ ತರಗತಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಅವರು ತಕ್ಷಣ ನೋಡಿದರು.

ಅದರಲ್ಲಿ, 'ಟೆಡ್ಡಿ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ.

ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯ.

ಆದರೆ ಅವನ ತಾಯಿಗೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಇರುವುದು ಪತ್ತೆಯಾದ ನಂತರ ಅವನು ಈಗ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಆದರೆ ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬರೆದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ;

'ಅವನ ತಾಯಿಯ ಸಾವು ಅವನನ್ನು ತುಂಬಾ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದೆ.

ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಗಮನಿಸಿಲ್ಲ.

ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಈ ಮಗುವಿನ ಜೀವನ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ'...' ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ.

ನಂತರ ಅವರು ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬರೆದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದರು;

'ಟೆಡ್ಡಿ ಒಬ್ಬ ಸ್ವಾರ್ಥಿ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವನಿಗೆ ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ..

ಅವನಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಿಲ್ಲ..

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವನು ತರಗತಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ..'

ಇದನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ, ಶಿಕ್ಷಕಿ ಆನಿ ಥಾಂಪ್ಸನ್ ಟೆಡ್ಡಿಯ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು..

ಅವಳು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟಳು..

ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಶಿಕ್ಷಕರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದಾಗ,

ಟೆಡ್ಡಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಗ್ಗದ ಪಾಲಿಥಿನ್ ಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದರು..

ಇದು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚಿಂತೆಗೀಡು ಮಾಡಿತು..

ಅವರು ಟೆಡ್ಡಿಯ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು..

ಉಡುಗೊರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರ ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ತುಂಬಿದ ಅತ್ತರ್ ಬಾಟಲಿಯಾಗಿತ್ತು..

ಇದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕರು ಮತ್ತು ಆನಿ ಥಾಂಪ್ಸನ್ ತುಂಬಾ ನೋಯುತ್ತಿದ್ದರು..

ಆದರೆ, ಶಿಕ್ಷಕಿ ಆ ಹಾರ ಮತ್ತು ಅತ್ತರ್ ತನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟವಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ, ಮಕ್ಕಳು ನಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು..

ಇದಲ್ಲದೆ, ಶಿಕ್ಷಕಿ ಟೆಡ್ಡಿಗೆ ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದರು.. ನಂತರ ಅವಳು ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವಳ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಅತ್ತರ್ ಅನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು.

ಆ ದಿನ, ತರಗತಿ ಮುಗಿದರೂ ಟೆಡ್ಡಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ..

ಅವನು ತನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅವರು ಬಂದಾಗ, ಟೆಡ್ಡಿ ಹೇಳಿದನು;

'ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಕಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯಂತೆ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ...!'

ಶಿಕ್ಷಕಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದಳು.

ಟೆಡ್ಡಿ ತನ್ನ ತಾಯಿ ಬಳಸಿದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತನಗೆ ತಂದಿದ್ದಾಳೆಂದು ಅವಳು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು.

ಟೆಡ್ಡಿ ತನ್ನ ಸತ್ತ ತಾಯಿಯನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಾಳೆಂದು ಶಿಕ್ಷಕಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತು.

ಆ ದಿನದಿಂದ, ಆನ್ ಥಾಂಪ್ಸನ್ ಟೆಡ್ಡಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಗಮನ ನೀಡಿದರು.

ಅವನ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯವು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಅವನು ತರಗತಿಯ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದನು.

ಒಂದು ದಿನ, ಥಾಂಪ್ಸನ್ ಅವಳ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಅಂಟಿಸಲಾದ ಟಿಪ್ಪಣಿಯನ್ನು ಓದಿದನು;

'ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕಿ ನೀವು..'

ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಟೆಡ್ಡಿಗೆ ಉತ್ತರ ಬರೆದಳು;

'ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ನೀವು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದೀರಿ..!'

ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಿನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಆನ್ ಥಾಂಪ್ಸನ್‌ಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಬಂದಿತು.

ಆ ವರ್ಷದ ಪದವಿ ಪ್ರದಾನ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಟೆಡ್ಡಿಯ ತಾಯಿಯಾಗಿ ಆಹ್ವಾನ ಅವಳಲ್ಲಿತ್ತು.

ಟೆಡ್ಡಿ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅತ್ತರ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಥಾಂಪ್ಸನ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.

ನಂತರ, ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೈದ್ಯ ಡಾ. ಈ ಹುಡುಗ ಟೆಡ್ಡಿ ಸ್ಟೊಡಾರ್ಟ್ ಆದನು..

ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಾದ ಗಮನವನ್ನು ಪಡೆದ ಟೆಡ್ಡಿಯ ಕಥೆ ಇದು, ಮತ್ತು ಆನಿ ಥಾಂಪ್ಸನ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ಎತ್ತಲು ಮುಂದೆ ಬಂದಳು..

ಆದರೆ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದರೂ ಯಾರಿಂದಲೂ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದ ಅನೇಕ ಟೆಡ್ಡಿ ಬೇರ್‌ಗಳು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಇರಬಹುದು..

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ ಎಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ವಜಾಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಲ್ಯಗಳು..

ನೀವು ಗಮನ ಹರಿಸಿದರೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿರಬಹುದಾದ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು..

ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತ❤

ಮಕ್ಕಳ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಅವರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರಿದ್ದಾರೆ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮನೆಗಳಿಂದ ಬಂದು ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸುವುದನ್ನು ಮೀರಿ, ಬಡ ಜೀವನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರ ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಸರಿಪಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು 'ಭೂಮಿ'ಗೆ ಕರೆತಂದಿರುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ ನಾನು 100% ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ಹಳೆಯ ದಿನಗಳು ಅಲ್ಲ. 

ಬಹುಶಃ ನೀವು ಮತ್ತು ನಾನು ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ ಇದಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆಗ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, 90% ಮಕ್ಕಳು ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. 

ನಾವು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ, 1 ರಿಂದ 9 ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ.. ಅವರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೋಡದೆ ಕಲಿಸಲಿಲ್ಲ...

ಶಿಕ್ಷಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೀಗಿದೆ:

"ಇಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತರಗಳು ನಾಳೆ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಾಕರಣ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ

ಇಂದು ಹಾಗೇನಾ? ಅದು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಾಗಿರಲಿ, ನಿರ್ವಹಣಾ ಶಾಲೆಯಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯಾಗಿರಲಿ, ಪಠ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅನುದಾನಿತ ಮತ್ತು ಅನುದಾನರಹಿತ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಮಗುವಿನ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಪೋಷಕರು ಬಂದು ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಗೆ ದೂರು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು.

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಅವರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ... ಇದು ಕೇರಳದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ..

10 ನೇ ತರಗತಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕಷ್ಟ. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ... ನೀವು ಏನು ಕಲಿಸಿದ್ದೀರಿ? ನಾವು YouTube ನಿಂದ ಕಲಿತಿದ್ದೇವೆ, ಅಥವಾ ಟ್ಯೂಷನ್ ಸರ್ ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದಾರೆ... ನನಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ದೂರುಗಳಿಲ್ಲ.. ನಾನು ಅದನ್ನು ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ...

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಮಗು 10 ನೇ ತರಗತಿಯ ಅರ್ಧ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಗಣಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆದಿದೆ, ಆದರೆ ಹಂತಗಳೆಲ್ಲವೂ ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು. ಅದನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.

ನಾನು ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದೆ.

ಮಗುವಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ "ನನ್ನ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ನೀವು ಯಾವ ಕೈಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೀರಿ? ನಾನು ಆ ಕೈಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ."

ನಾನು ದೂರು ನೀಡಲು ಅಥವಾ ದೂರು ನೀಡಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಅಷ್ಟೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂಕಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.

ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಸಮಯ ಇದು ಅಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕರ್ತವ್ಯ, ಆದರೆ ನಮಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಯವೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಓದಿದರೆ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನೀರು ತುಂಬುತ್ತದೆ 😭 ಎಷ್ಟು ಶಿಕ್ಷಕರು ಇಂತಹ ಎಷ್ಟೋ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ?

ಪ್ರಮೋದ್ ಸ್ವಾಮಿನಾಥನ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ..... ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕರ ತಪ್ಪು ಕ್ರಮಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ..... ಅಂತಹ ಕ್ರಮಗಳು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ....

ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿರುವ ಸುಪ್ತ ಪ್ರತಿಭೆ, ಉತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಹ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದು. ಅವರು ಇದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರೆ, ಉತ್ತಮ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅನೇಕ ಟೆಡ್ಡಿ ಬೇರ್‌ಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಬಹುದು.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿನೊಳಗೆ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭೆಯ ಬೀಜಗಳು ಅಡಗಿರುತ್ತವೆ. ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ಬೆಳೆಯಲು ನೀರು ಮತ್ತು ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.

ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು.

ಹಿಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ ರೀತಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೂ ಸಾಲದು ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ನಾನು ಟೆಡ್ಡಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗನಂತೆ ಬೆಳೆಸಿ, ಮತ್ತೆ ಬದುಕಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರೇ....🙏🙏🙏❤️👍

ನಾನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರ ಅಜಾಗರೂಕತೆ, ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ದುರಹಂಕಾರವು ನನ್ನನ್ನು ವೈಫಲ್ಯದ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಅಗೌರವಕ್ಕೆ ಆ ಮೂರ್ಖ ಶಿಕ್ಷಕ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಊಟಕ್ಕೆ ಹಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಆ ಶಿಕ್ಷಕನ ಸೋದರಳಿಯನ ಮಗನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊದಲಿಗನಾಗಿದ್ದೆ. ಆ ಶಿಕ್ಷಕ ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ಕ್ರೂರ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ (ಈ 70 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ) ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ಅಸೂಯೆ ಪಟ್ಟರೆ ಕೇವಲ ಸಮಾಜ ದ್ರೋಹಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.... 🙏🙏🙏🙏

ಕಳೆದ ಅರ್ಧ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾತಾವರಣವು ಅಂತಹ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬೋಧನಾ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಮಗುವಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ಪೆರೋ : 'ಮಗಳ ಮಾತೃತ್ವ'ದ ಸಂಕೇತ

ಪೆರೋ: ‘ಮಗಳ ಮಾತೃತ್ವ’ದ ಸಂಕೇತ

‘ಈ ಚಿತ್ರ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಆದೀತು. ಆದರೆ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯ ಘಟನೆ ಅರಿತಾಗ ಯಾರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಾದರೂ ನೀರೂರದೆ ಇರಲಾರದು’.

–14ನೆಯ ಲೂಯಿಸ್‍ನ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಯೊಂದನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ‘ರೋಮನ್ ಚಾರಿಟಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಕಲಾಕೃತಿಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಬರಹ ಇದು. ಆ ಕಲಾಕೃತಿಯ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇಂತಹ ಬರಹ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದವರ ಸಂವೇದನೆಗಳು ಮಿಡಿಯುವ ಎರಡೂ ಬಗೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವೆರಡನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಹೃದಯದ ಸ್ಪಂದನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿರುವ ಶಬ್ದಗಳು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತವೆ.

‘ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮನ್ನರ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉಕ್ತಿಗಳು’ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಒಂಬತ್ತು ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಚಾರಿಟಿಯ ಈ ಘಟನೆ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದ್ದೆಂದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಆ ಘಟನೆ ಆಧರಿಸಿದ ಈ ಚಿತ್ರವು 30,000,000 ಯೂರೊಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗಿ ಯುರೋಪಿನ ಅತ್ಯಂತ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಲಾಕೃತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿದೆ. 

ರೋಮನ್ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ವೆಲೇರೀಯಸ್ ಮ್ಯಾಕ್ಷಿಮಮ್ಸ್‌ ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಘಟನೆ ಆಧರಿಸಿ ಕ್ರಿ.ಶ. 23-79ರ ನಡುವೆ ಪ್ಲಿನೇ ದಿ ಎಲ್ಡರ್‌ನು ಮರು ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕಥೆ ಇದು. ಸಿಮೋನ್ ಎಂಬ ರೋಮನ್ ಪ್ರಜೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳವು. ಹಸಿವು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೋಫ್ ಬ್ರೆಡ್ (ಒಂದು ಬ್ರೆಡ್) ಕದಿಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕಳುವಿನ ಸುದ್ದಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿ ಸಿಮೋನ್‍ನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಸಾವು ಬರುವವರೆಗೂ ಆತ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ; ಕುಡಿಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ನೀರಡಿಕೆಗಳಿಂದಲೇ ಆತ ಸಾಯಬೇಕು! ಸಿಮೋನ್ ಜೈಲಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಶಿಕ್ಷೆಯೂ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೆರೋ ಎಂಬಾಕೆ ಸಿಮೋನ್‍ನ ಮಗಳು. ತುಂಬು ಯೌವನದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಕೆ ಐದಾರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಒಂದು ಗಂಡು ಮಗುವಿನ ತಾಯಿಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಕಕ್ಕುಲಾತಿಯಿಂದ ತಂದೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ, ತಂದೆಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಳಮಳ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪ ಅನ್ನ-ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಕೊರಗಿ ಸಾಯುವುದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಅವಳ ಹೃದಯ ನೀರಾಗುತ್ತದೆ. ಕರುಳು ಕಿತ್ತು ಬರುವಷ್ಟು ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೆರೋ ಅಳುತ್ತಾ ಜೈಲಿಗೆ ಓಡಿಬರುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಕಾವಲುಗಾರರು ಅವಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಕ್ಷಣ ಅವಳು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ತಾನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕೆಂದು ಅಹವಾಲು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಕೋರಿಕೆಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಿದ ದೊರೆಯು, ಸಿಮೋನ್ ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ಸಲ ಆತನನ್ನು ನೋಡಲು ಪೆರೋಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅವಳು ಜೈಲಿನ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥ ಅಥವಾ ನೀರು ಒಯ್ಯುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕರಾರು ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕೆಂದು ಪೆರೋ ಆ ಕರಾರಿಗೆ ಒಪ್ಪುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಜೈಲಿನ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಕಾವಲುಗಾರರು ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಊಟ -ನೀರಿಲ್ಲದೆ ತಂದೆ ಕೃಶವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಆಕೆಗೆ ದುಃಖ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುವುದನ್ನು ತಾನು ಹೇಗೆ ನೋಡುವುದು? ಮಗಳಾದವಳು ಆತನ ಈ ಸಂಕಟ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಎಂದು ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವಳಿಗೆ ಥಟ್ಟನೆ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.

‘ಹೇಗೂ ತಾನು ಒಂದು ಮಗುವಿನ ತಾಯಿ. ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹಾಲಿದೆ. ಕೂಸಿಗೆ ಕುಡಿಸುವ ಹಾಗೆ ಅಪ್ಪನಿಗೂ ತನ್ನ ಮೊಲೆಹಾಲು ಕುಡಿಸಿದರೆ ಆತ ಹಸಿವಿನ ಸಂಕಟದಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದಲ್ಲವೆ?’ -ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ತಂದೆ ಬೇಡವೆಂದು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೂ ಆಕೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಜೈಲಿನೊಳಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಪೆರೋ, ಸಿಮೋನ್‍ನಿಗೆ ತಪ್ಪದೆ ತನ್ನೆದೆಯ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಸತೊಡಗುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಆರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತವೆ. ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುವ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಿಮೋನ್ ದಿನದಿನಕ್ಕೆ ಕೃಶನಾಗುವ ಬದಲು ಕ್ರಮೇಣ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗುತ್ತಾನೆ! ಜೈಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಇದು ದೊಡ್ಡ ದಿಗಿಲು! ಕ,ಆತನಿಗೆ ಜೈಲಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲು-ಕುಡಿಯಲು ಏನೂ ಕೊಡುತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಪೆರೋ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಏನನ್ನೂ ಒಯ್ಯದಂತೆ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈತ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಅವನಿಗೆ ಯಾರು ಆಹಾರ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ ಜೈಲರ್‌ಗೆ ಬೇರಾವುದೂ ಕಾರಣಗಳು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಪೆರೋಳ ಮೇಲೆಯೇ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಡುವಂತೆ ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕಾವಲುಗಾರರು ಅವಳ ಚಲನವಲನದ ಮೇಲೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಣ್ಣಿಡುತ್ತಾರೆ. ಪೆರೋ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಾಗ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಎದೆಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಸುವ ವಿಚಿತ್ರ ದೃಶ್ಯ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ‘ಓಹೋ... ಇದೋ ಸಿಮೋನ್‍ನ ಚೇತರಿಕೆಯ ಕಾರಣ!’ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಅವರು, ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೆ ಆ ಮಾಹಿತಿ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಮ್ಮ ಕರಾರು ಮುರಿದು, ತಂದೆಗೆ ಎದೆಹಾಲು ಕುಡಿಸಿ ಸಿಮೋನ್‍ನನ್ನು ಬದುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪೆರೋಳ ಮೇಲೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಸಿಟ್ಟಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವಳನ್ನು ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೆರೋ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಬದುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ತಂದೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗಳೇ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಎದೆಹಾಲು ಕುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಲೋಕವಿಲಕ್ಷಣ ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಪರ-ವಿರೋಧದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಸಹ್ಯ, ಲೋಕವಿರೋಧಿ ಕ್ರಮ ಎಂದು ಕೆಲವರು ವಾದಿಸಿದರೆ; ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೊಂದು ಅನನ್ಯವಾದ ಮಾನವೀಯ ಘಟನೆ ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕೊನೆಗೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಪೆರೋಳ ಆ ಕಾರ್ಯವು ತಾಯಿ ಕರುಳಿನ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಡೆಯೆಂದು ತೀರ್ಪು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ‘ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು, ತಾಯಿ, ಮಗಳು, ಅಕ್ಕ, ತಂಗಿ, ಹೆಂಡತಿ ಹೀಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ತಾಯ್ತನದ ತುಡಿತವೊಂದು ಸದಾ ಜಾಗೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಜೀವಂತ ನಿದರ್ಶನ ಪೆರೋ.

ಇಲ್ಲಿ ಅವಳು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಮಗಳಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಅವಳು ತಾಯಿಯ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅವಳ ಈ ಕರುಳ ಕಕ್ಕುಲಾತಿಗೆ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಜೀವ ಉಳಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಿಮೋನ್‍ನನ್ನೂ ಜೈಲಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯ ಹೊರಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅಪರೂಪದ ತೀರ್ಮಾನದಿಂದ ಸಿಮೋನ್ ಮತ್ತು ಪೆರೋ ಇಬ್ಬರೂ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಎಂಥ ಕಲ್ಲು ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಕರಗಿಸಿಬಿಡುವ ‘ರೋಮನ್ ಚಾರಿಟಿ’ಯ ಈ ಘಟನೆಯು ‘ಮಗಳಧರ್ಮ’ದ ಅನನ್ಯ ಕಥೆಯಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಅದು ರೋಮನ್ ಕಾಲದಿಂದ ಶತಮಾನಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಿಯುತ್ತ ಬಂದು, ಈವರೆಗಿನ ಅನೇಕ ಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದರಿಂದ ಅದ್ಭುತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಚಲನಚಿತ್ರ ಮತ್ತಿತರ ಕಲಾಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲೂ ಮರುಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಹೆಣ್ಣಿನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ತಾಯ್ತನದ ಸಂವೇದನೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ ಈ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕೆಲವು ಮಡಿವಂತರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಾಪದ ‘ಅಗ್ಲಿ ಪಿಕ್ಚರ್’ ಆಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ‘ರೋಮನ್ ಗೌರವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ‘ಮಗಳ ಮಾತೃತ್ವದ’ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.

‘ಮೆಮ್ಮೇಲೋಕೆ’ ಹೆಸರಿನ ಇಂಥ ಒಂದು ಶಿಲ್ಪಕಲಾಕೃತಿಯು ಜೇಂಟ್ ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ಬೋಟೇರ್‍ಮಾರ್ಕೆಟ್‍ನಲ್ಲಿದೆ. ಅದೇ ಮಾದರಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಲಾಸಿಕ್ ಶಿಲ್ಪಾಕೃತಿಯು ಲಾಕೆನ್‍ ಹಿಲ್ ನಗರದ ಜೈಲು ಮತ್ತು ವಾರ್ಡನ್ ಹೌಸ್‍ನ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮಾನವೀಯ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಅಪೂರ್ವ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಂತಿರುವ ‘ರೋಮನ್ ಚಾರಿಟಿ’ಯ ಈ ಕಥೆಯು, ಮನುಷ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಗಳೊಬ್ಬಳ ತಾಯ್ತನದ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಕಲಾ ಪ್ರಪಂಚವು ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಮಗಳು ಪೆರೋಳಲ್ಲಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣಿನ ತಾಯ್ತನವು ಅವಳ ತಂದೆಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದ ಮತ್ತು ಬದುಕಿಸಿದ ಅಮರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿವೆ.

- ಡಾ.ಬಸವರಾಜ ಸಾದರ

( ಕೃಪೆ - ಪ್ರಜಾವಾಣಿ )

ಅಂಧಂತಮಸು ಇನ್ನಾರಿಗೆ : ಕನಕದಾಸರ ಕೀರ್ತನೆ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

 

ಅಂಧಂತಮಸು ಇನ್ನಾರಿಗೆ

ಅಂಧಂತಮಸು ಇನ್ನಾರಿಗೆ ಗೋ-ವಿಂದನ ನಿಂದಿಸುವರಿಗೆ
ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಸಾರಿಸಾರಿಗೆ ವಾಯುನಂದನನ ವಂದಿಸದವರಿಗೆ

ಮಾತುಮಾತಿಗೆ ಹರಿಯ ನಿಂದಿಸಿ  ಸ-ರ್ವೋತ್ತಮ ಶಿವನೆಂದು ವಾದಿಸಿ
ಧಾತು ಗ್ರಂಥಗಳೆಲ್ಲ ತೋರಿಸಿ  ವೇ-ದಾಂತ ಪ್ರಮಾಣಗಳ ಹಾರಿಸಿ
ಸೋತು ಸಂಕಟಪಟ್ಟು  ಘಾತಕ ಒಡಲೊಳಗಿಟ್ಟು ನೀತಿ ಹೇಳುವ ಕೆಟ್ಟ ಜಾತಿಗಳಿಗಲ್ಲದೆ

ಮೂಲಕವತಾರಕ್ಕೆ ಭೇದವು – ಮುಖ್ಯಶೀಲ ಪಂಡಿತರೊಳಗೆ ವಿವಾದವು
ಲೀಲಾ ಸಾದೃಶ್ಯವ ತೋರುತ - ಲಿಂಗಭಂಗವಿಲ್ಲದ ದೇಹ ಹಾರುತ
ಮೂಲ ಗುರುವು ಕುಂತೀಬಾಲನೆನ್ನದೆ ವೃಥಾಶೀಲಗೆಟ್ಟಂಥ ಖೂಳರಿಗಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ

ವ್ಯಾಸರ ಮಾತುಗಳಾಡುತ ವಿ-ಶ್ವಾಸ ಘಾತಕತನ ಮಾಡುತ
ದೋಷವೆಂದರೆ ನುಡಿ ಕೇಳದೆ ಸಂ-ತೋಷವೆಂದರೆ ನೋಡಿ ಬಾಳದೆ
ಶೇಷಶಯನನಾದಿಕೇಶವರಾಯನದಾಸರೊಡೆಯ ಮಧ್ವದ್ವೇಷಿಗಳಿಗಲ್ಲದೆ

ಅಂಧಕಾರ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಯಾರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಕತ್ತಲ ಲೋಕ ಸೇರುವವರು ಯಾರು ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ದಾರ್ಶನಿಕ ಕವಿ ಕನಕದಾಸರು ೫ ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಸಹ ಅನ್ವಯಿಸುವಂತಹ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳು ನಮಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಛರಿ ಮೂಡಿಸಬಲ್ಲದು. 

ಕನಕರು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾಗಿಯೇ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ದೇವನೊಬ್ಬ ನಾಮ ಹಲವು ಎಂದು ಘಂಟಾಘೋಷವಾಗಿ ವಾದಿಸುತ್ತಲೆ ಹರಿಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ ಹರನೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮನೆಂದು, ಆರಾಧಿಸುವ ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದವ ಕಾಣುವರು. ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಸಮಾಜದ ಜನಗಳು ಆಚರಿಸುವ ಧರ್ಮದ ವಿಚಾರದಿಂದ ಕಂಡರೆ ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಧರ್ಮವೆಂಬುದು ಮಹಾತ್ಮ ಬುದ್ಧ ಬಲು ಸೊಗಸಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದು “ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿ ಕೆಲಸವು ಧರ್ಮ” ಎಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಧರ್ಮವು ಆಫೀಮಿನಂತೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನಶೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗುವ ಅನಗತ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ ಸಮಾನತೆಯ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ವಂಚನೆ, ಮೋಸ ಇದೆಲ್ಲವೂ ತೊರೆಯದೇ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕನಿಷ್ಠವನ್ನು ಒಡಲಾಳದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನರಿಂದ ಅಂಧಕಾರ ತೊಲಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?  

ಒಂದೆಡೆ ದೇವರು ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಕಾಣಬಹುದು ನಿಸರ್ಗದ ಅಣು ಅಣುವಿನಲ್ಲಿ ಕಣ ಕಣದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆಂದು ಹೇಳುವ ಬುದ್ದಿವಂತರು ನಿರಾಕಾರ, ನಿರ್ಗುಣ ದೇವನಲ್ಲಿಯೇ ಭೇದ ಕಾಣುತ್ತ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ನಾವೇ ಪರಮ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸುಂದರವಾದ, ಸುಖಮಯವಾದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುತ್ತ ವಿವಾದಗಳುಂಟು ಮಾಡಿ, ಮನುಷ್ಯ ಧರಿಸುವ ಬಾಹ್ಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದಲೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. 

ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮೂಲಗುರು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆಯನ್ನು ಮರೆತು ದುಷ್ಟರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಿತಮಾತುಗಳಾಡುತ್ತಲೇ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಎದುರಿನವರಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತ ಮಾಡುವ ದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೆ, ದೋಷ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯದ ತತ್ವದ ದ್ವೇಷಿಗಳಿಗೆ ಅಂಧಕಾರ ಅಜ್ಞಾನ ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕನಕದಾಸರು ಈ ಕೀರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

- ಬಿ.ಎಂ ಅಮರವಾಡಿ.

ಕಲಿಸದೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದು ನೀಚತನ - ಡಾ. ಪಿ.ವಿ ನಿರಂಜನಾರಾಧ್ಯ

ಕಲಿಸದೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದು ನೀಚತನ: 

ಡಾ.ವಿ.ಪಿ. ನಿರಂಜನಾರಾಧ್ಯ

ಶಾಲೆ ಕೇವಲ ಕಲಿಕೆಗೆ ಜಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಸಿ ಊಟ, ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಮಾತ್ರೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸದೃಢಗೊಳಿಸಿ ಮನೆಯಾಗಿ ಶಾಲೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಂಚಿಸಿರುವ ಪರಿಣಾಮ ಇಂದು ೯ರಿಂದ ೧೦ ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳು ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಎಲ್ಲ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೆ ಸರಕಾರವೇ ಹೊಣೆಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

- ಡಾ.ವಿ.ಪಿ. ನಿರಂಜನಾರಾಧ್ಯ, 

ಖ್ಯಾತ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞ

ಕೊರೋನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಳೆದೊಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ಶಾಲೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗದ ಕಾರಣ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪೋಷಕರು ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಡುವೆ ಆನ್‌ಲೈನ್ ತರಗತಿ, ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಸಲು ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಒತ್ತಡ ಸೇರಿ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕ ವೃಂದ, ಪೋಷಕ ವರ್ಗ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮೂಹ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಸುವುದು ಎಂದು ಪೋಷಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರು ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಗೊಂದಲಗಳ ಕುರಿತು ಖ್ಯಾತ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞ, ನ್ಯಾಶನಲ್ ಲಾ ಸ್ಕೂಲ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಸಮಾನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಾರ್ವತ್ರೀಕರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸೀನಿಯರ್ ಫೆಲೋ ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಡಾ.ವಿ.ಪಿ. ನಿರಂಜನಾರಾಧ್ಯ ಅವರೊಂದಿಗೆ ‘ವಾರ್ತಾಭಾರತಿ’ ಯುಟ್ಯೂಬ್ ಚಾನೆಲ್‌ಗಾಗಿ ಮಂಜುಳಾ ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆ ನಡೆಸಿದ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಶನ ಇಲ್ಲಿದೆ.

► ವಾ.ಭಾ.: ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗುಳಿದ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಗತಿಯೇನು?

ನಿ: ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆ ತರಲು, ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ, ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರು, ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳ ಸಾಗಣೆ ತಡೆಗೆ ನಾವು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಈಗ ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಗಿವೆ.

 ಗ್ರಾಮೀಣ ತಳಮಟ್ಟದ ಸಂಶೋಧನೆ ಪ್ರಕಾರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ೧೫ ತಿಂಗಳು ಶಾಲೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಾರಣ ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನೂರಾರು ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಮಕ್ಕಳ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ, ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳ ಸಾಗಾಣೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿವೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಮರೆತಿರುವುದರಿಂದ ಕಲಿಕೆಯ ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದಲೇ ಭಾಷೆ, ಗಣಿತ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಮರೆಯುವುದೇ ಅವರು ಶಾಲೆ ತೊರೆಯಲು ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣ ಎಂದು ಅನೇಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ತಿಳಿಸಿವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ತರಲು ಕ್ರಮವಹಿಸಬೇಕು. ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಕ್ರಮ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸರಕಾರಕ್ಕಿರುವ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.

► ವಾ.ಭಾ.: ಸದ್ಯದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಗೊಂದಲದ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು?

 ನಿ: ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ವಲಯವೇ ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿದೆ. ಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯ ತುಂಬುವ, ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಾಗದ ಕಾರಣ ಇಡೀ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ.

► ವಾ.ಭಾ.: ಪಿಯು ಪರೀಕ್ಷೆ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿ, ಎಸೆಸೆಲ್ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವುದಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಉತ್ತೀರ್ಣ ಮಾಡು ವುದಾಗಿ ಸಚಿವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ತೊಂದರೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವುದಾದರೂ ಏಕೆ?

 ನಿ: ಇದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಬಿಎಸ್‌ಇ, ಐಸಿಎಸ್‌ಇ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಡಿಯ ೧೦ನೇ ತರಗತಿ ಮಕ್ಕಳ ಪರೀಕ್ಷೆ ರದ್ದು ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಕೆಲವು ಮಾನದಂಡಗಳೊಂದಿಗೆ ತೇರ್ಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿರುವುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲ. ಸಂವಿಧಾನದ ಪರಿಚ್ಛೇದ ೧೫ ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ತಾರತಮ್ಯ ಇರಬಾರದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ ತಾರತಮ್ಯ ಎಸಗುತ್ತಿದ್ದು, ಇದು ಅವಿವೇಕದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆ. ಈ ನಿರ್ಧಾರದ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೇ ತರ್ಕ, ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ.

ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕು ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ನಂತರ ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕ ಮೌಲ್ಯವೌಪನವನ್ನು ೧ರಿಂದ 9ನೇ ತರಗತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಚಿತ ಸಾಧನೆ ಅಥವಾ ೧೦ ವರ್ಷಗಳ ಸಂಚಿತ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಮಾನದಂಡಗಳಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದರೆ ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾದನೀಯ. ಇದನ್ನು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

► ವಾ.ಭಾ.:ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವ ನಿರ್ಧಾರದ ಹಿಂದೆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಮನೋಭಾವ ಇದೆಯೇ?

 ನಿ: ಖಂಡಿತ ಅದನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತೇರ್ಗಡೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮೊಂಡುತನ ನೋಡಿದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಲಾಭದ ದೃಷ್ಟಿ ಇರಬಹುದು. ಪರೀಕ್ಷಾ ಶುಲ್ಕ ಸಂಗ್ರಹವು ಇದರ ಹಿಂದಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ದಲಿತ, ಹಿಂದುಳಿದ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಬದಲು ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಸ್ತ್ರ ಬಳಸಿ ಅವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹೊರ ನೂಕುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ೧೦ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಕಲಿಬೇಕು ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕಲಿಸಲು ಒತ್ತು ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ದೂರ ಇಡುವಂತಹ ಕೆಲಸ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸರಿಯಲ್ಲ.

► ವಾ.ಭಾ.: ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ತರಲು ಕೊರೋನ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಾಯಿತೇ?

ನಿ: ಕೊರೋನ ಕೇವಲ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ. ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಲು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾವು ನೀಡುವ ಬೆಂಬಲ, ಅವಕಾಶಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ೧೦೦ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ೫ ಮಕ್ಕಳು ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ೫ ಬಹಳ ದಡ್ಡರು. ಇನ್ನು ೯೦ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ೯೦ ಮಕ್ಕಳು ದಡ್ಡರಲ್ಲ. ಕೇವಲ ೫ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲ. ೯೦ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರನ್ನಾಗಿಸಲು ನಾವು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ೧೦ನೇ ತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾವು ಕಲಿಸಲು ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸದೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ನೋಮ್ ಚೋಮ್‌ಸ್ಕಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ‘ಕೇವಲ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲು ಕಲಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕೆಟ್ಟ ಕ್ರಮ’ ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಕಲಿಸದೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಒ ನೀಚತನವಾಗಿದೆ.

► ವಾ.ಭಾ.: ಆನ್‌ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿರುವ ಗೊಂದಲಗಳ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು?

 ನಿ: ಆನ್‌ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಸಾಮಾಜೀಕರಣ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ನಾಗರಿಕನನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆ ಬೆಳೆಸುವುದು, ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಬೇಕು. ಪ್ರೀತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಕಲಿಯಬೇಕು ಇದು ಸಾಮಾಜೀಕರಣ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಇದನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸ್ವಲ್ಪ ಪೂರಕವೇ ಹೊರತು ಪರ್ಯಾಯವಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನಾವು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಮಾಹಿತಿಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚುವುದು, ಒದಗಿಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನದ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಭಾರತವನ್ನು ಸಮಾಜವಾದಿ, ಜಾತ್ಯತೀತ, ಸಾರ್ವಭೌಮ, ಗಣತಂತ್ರವನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ. ಇದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ಭ್ರಾತೃತ್ವ, ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಬಹುತ್ವ ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಭಾರತ ಸಮಾಜವಾದಿ, ಜಾತ್ಯತೀತ, ಸಾರ್ವಭೌಮ, ಗಣತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ ಇಂದು ವ್ಯಾಪಾರದ ವಸ್ತು, ಮಾಹಿತಿಯ ಸಾಧನ, ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಗೆ, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಡೆಸುವ ರೀತಿಯಾಗಿರುವುದು ದುರ್ದೈವ. ಮೆಕಾಲೆ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದವರೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬೇಕು ಎಂದವರೇ ಅದನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸ.

► ವಾ.ಭಾ.: ವಿದ್ಯಾಗಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿ ಸರಕಾರ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೇ?

  ನಿ: ಖಂಡಿತ ಅದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಅವಕಾಶಗಳಿದ್ದವು. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದೇವು. ಏಕೆಂದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊರೋನ ರೋಗ ಬಾಧಿಸುವುದು ವಿರಳ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ೪ ಸಾವಿರ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ೧ರಿಂದ ೧೦ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ೧೫ ಸಾವಿರ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ೨೫ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ, ೨೩ ಸಾವಿರ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ೫೦ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೋವಿಡ್ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ಪಾಲಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಬಹುದಿತ್ತು. ಕಲಿಕೆಯ ನಿರಂತರತೆ ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಅಂತಹ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನ್ನೂ ಸರಕಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ವಿದ್ಯಾಗಮವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆ, ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಿಂತ ರಾಜಕೀಯ, ವರ್ಚಸ್ಸು, ಕೆಲವೇ ವರ್ಗಗಳ ಹಿತ ಕಾಪಾಡುವುದು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯವಾಯಿತು. ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು ಸರಕಾರದ ಉದ್ದೇಶವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆ ಕೇವಲ ಕಲಿಕೆಯ ಜಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಸಿ ಊಟ, ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಮಾತ್ರೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸದೃಢಗೊಳಿಸಿ ಶಾಲೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅವೆಲ್ಲದರಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿರುವ ಪರಿಣಾಮ ಇಂದು ೯ರಿಂದ ೧೦ ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳು ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಅನಾಹುತಗಳಿಗೆ ಸರಕಾರವೇ ಹೊಣೆಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

►ವಾ.ಭಾ.: ಕೊರೋನ ೩ನೇ ಅಲೆ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ, ಚರ್ಚೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯವೇ?

ನಿ: ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅನೇಕ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊರೋನ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮೂಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮೂರನೇ ಅಲೆ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಲಹಾ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ತಂತ್ರಜ್ಞರು(ಡೋಮೈನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪರ್ಟ್ಸ್) ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ದುರಂತವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ತಜ್ಞರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಸಭೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ೩ನೇ ಅಲೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯ ಎಂದು ಯಾವುದೇ ಸಂಶೋಧನೆ ತಿಳಿಸಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಊಹಾಪೋಹ ಎಂಬುದಾಗಿ ತಜ್ಞರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ೩ನೇ ಅಲೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೋಂಕು ತಗಲಿದರೂ ಅಗತ್ಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಬೇಕು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇಂಡಿಯನ್ ಅಕಾಡಮಿ ಆಫ್ ಪಿಡಿಯಾಟ್ರಿಕ್ಸ್ ಸಂಸ್ಥೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಔಷಧಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಇದ್ದರೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು, ಭಯ ಪಡುವುದಾದರೂ ಏಕೆ ಎಂದು ವೈದ್ಯರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೋವಿಡ್ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಶಾಲೆ ಆರಂಭಿಸಬಹುದು.

► ವಾ.ಭಾ.: ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಸರಕಾರ ನೆರವಾಗಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ?

 ನಿ: ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಸರಕಾರ ನೆರವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ (೨೦೧೦)ಯಲ್ಲಿ ಈ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಸೌಲಭ್ಯ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸರಕಾರ ಆ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಜಾರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಇಂದು ಬೀದಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊರೋನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈಗ ಅವರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾರು ಈ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮುಂದಾದರೂ ಸರಕಾರ ಅವರ ನೆರವಿಗೆ ಧಾವಿಸಬೇಕು.

'೨೦ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ  ಪಾಲಕರು ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕರು ಮಧ್ಯಮ, ಕೆಳ ವರ್ಗದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಸಲು ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಶುಲ್ಕ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ ನಿಗದಿಗೆ ಸರಕಾರ ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಬೇಕು. ಸರಕಾರ ಮಕ್ಕಳ, ಪಾಲಕರ ಹಿತ ಕಾಪಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

► ವಾ.ಭಾ: ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿದೆಯೇ?

 ನಿ: ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಇದು ಸಕಾಲ. ಕೋವಿಡ್ ಅನೇಕ ನಷ್ಟ ಮಾಡಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದ ದೇಶಗಳು ಕೋವಿಡ್‌ನ್ನು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದವು. ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಾವು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆ, ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಖಾಸಗೀಕರಣದ ದೊಡ್ಡ ಹುನ್ನಾರವಾಗಿದೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯ ನೀಡುವುದು ಸರಕಾರದ ಹೊಣೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಸರಕಾರ ಏಕೆ ಬೇಕು ಎಂದು ಜನರೇ ಮುಂದೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಇದು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಸಕಾಲ.

ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಶಾಲೆಗಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಗೇರಿಸಿದರೆ ಯಾವ ಪಾಲಕರೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಕೋವಿಡ್ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬಲಿಷ್ಠ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರೆ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಬದಲಾಗಲಿದೆ. ಈ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಶಾಲಾ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕೊಠಾರಿ ಆಯೋಗದ ಘೋಷವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸರಕಾರಗಳು ಇನ್ನಾದರೂ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಸಂದರ್ಶನದ ವೀಡಿಯೊವನ್ನು ‘ವಾರ್ತಾಭಾರತಿ’ ಯುಟ್ಯೂಬ್ ಚಾನೆಲ್‌ನಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು.

ಬರಹ ರೂಪ: ಬಾಲಕೃಷ್ಣ ಜಾಡಬಂಡಿ

ಸೌಜನ್ಯ : ವಾರ್ತಾಭಾರತಿ ೧೫.೬.೨೦೨೧

ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರಂಗಕಲೆ

https://drive.google.com/file/d/1NKWfbojG7UQhy23d3VMfbzjeI6wgSU1E/view?usp=drivesdk

ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅತ್ಯುಪಯುಕ್ತವಾದ ಮಾಹಿತಿ..

Story Telling

https://drive.google.com/file/d/1NCXYQHyyo7Fym3c0cVcuIZyaVks7sY6p/view?usp=drivesdk

ಜಾನವಿ

10ನೇ ತರಗತಿ ಪ್ರಥಮ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಿ ಆಗತಾನೆ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದ ಜಾನವಿ ಮುಜುಗರ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಭಾವದವಳು. ಅವಳ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಬಡತನ ಅವಳ ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳದ ಅವಳು ಕೊನೆಯ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ರೂಢಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.

ಇನ್ನುಳಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸ್ಕೂಟಿ, ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬರುವುದನ್ನು ಮುಗ್ಗದತೆಯಿಂದ ಕಾಣುವ ಅವಳು ಕುಟುಂಬದ ಬಡತನ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಅವಿರತ ಪರಿಶ್ರಮ ಸೇರಿದಂತೆ ಇನ್ನಿತರ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮನದ ಆಸೆ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಕೂಡ ದಬಾಯಿಸುವ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದಂತೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷದ ತರಗತಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಯಾವತ್ತು ಕೂಡ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವಳಲ್ಲ ಜಾನವಿ. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಕಾಲೇಜು ಹೋಗದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು.

ಮರುದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ತರಗತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇನ್ನಿತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರ ಹತ್ತಿರ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ನೋಟ್ಸ್ ನೀಡುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅವಳ ಡ್ರೇಸಿಂಗ್, ಹಳ್ಳಿ ಜೀವನದ ಸರಳತೆ, ಫ್ಯಾಶನ್ ಜಮಾನದಿಂದ ತೀರ ದೂರ ಉಳಿದ ಆಕೆಯ ಮುಗ್ದತೆಯಿಂದ ಯಾರೊಬ್ಬರು ಕೂಡ ಅವಳಿಗೆ ನೋಟ್ಸ್ ನೀಡಲು ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಜಾನವಿ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ತನಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದಂತೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ನೋಟ್ಸ್ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದಳು. ತರಗತಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಸುಮಾರು ಒಂದುವರೆ ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೋತ್ತಿಗೆ ಇತಿಹಾಸ ಬೋಧಿಸುವ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಒಂದು ಘಟಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂತೆ ತರಗತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು.

ಜಾನವಿಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸ. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಮೋಜು ಮಸ್ತಿ ಮಾಡಲು ಬರುವಂತಹ ಇನ್ನಿತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಂತೆ ಜಾನವಿ ಯಾವತ್ತೂ ಕೂಡ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಹೊರ ಹೋದವಳಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಕಾಲೇಜಿನ ಯಾವ ವಿಷಯಗಳ ತರಗತಿಗೂ ಕೂಡ ಅವಳು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವಳಲ್ಲ.

ಅಂದು ಬುಧವಾರ, ತರಗತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 100 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಘಟಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕುರಿತು ಗುಸುಗುಸು ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಿನ. ಆದರೇ ಜಾನವಿ ಮಾತ್ರ ತಾನು ದಿನ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಕೊನೆಯ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿದ್ದಳು.

ಇತಿಹಾಸ ಬೋಧನೆಯ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ತರಗತಿ ಕೋಣೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮುಂಚೆಯೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಒಂದೊಂದೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ನೀಡುತ್ತ ಸಾಗಿದರು. ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಿರುತ್ಸಾಹ, ನಿರಾಸೆಯ ಭಾವ. ಆದರೇ ಜಾನವಿ ಮಾತ್ರ ಖುಷಿಯಿಂದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಪಡೆದು ಉತ್ತರಿಸಲು ತವಕದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಪ್ಪೆ ಮುಖದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲರೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಬೇಗನೇ ಉತ್ತರಪತ್ರಿಕೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರೇ ಜಾನವಿ ಮಾತ್ರ ನಿಗದಿತ ಅವಧಿಯ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ತನ್ನ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತಗರತಿಯ ಇನ್ನುಳಿದ ಹುಡುಗಿಯರು ಅವಳ ಕುರಿತು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದರು.

ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಯಿತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಾನು ಪಡೆದ ಅಂಕಗಳ ವಿವರ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಇತಿಹಾಸ ಬೋಧನೆಯ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕುರಿತು ಕೇಳುವುದೇ ಕೇಳುವುದು. ಅಂದು ಶನಿವಾರ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಎಲ್ಲರ ಉತ್ತರಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ ಭಯ, ದುಗುಡ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ತರಗತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪಡೆದ ಅಂಕಗಳು ಹೇಳುತ್ತ ನಡೆದರು. ಮುಂದುವರೆದು ಜಾನವಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಡಿ ತರಗತಿ ಕೋಣೆಯೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಯಿತು. ಆಕೇ ಪಡೆದ ಅಂಕ 25ಕ್ಕೆ 25 ಅಂದರೇ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟಿರದೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬರೆದು ಪಡೆದಿರುವ ಅಂಕಗಳವು.

ಕೊನೆಯ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾನವಿಗೆ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಕರೆದು ಮುಂದಿನ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ತರಗತಿಯ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಜಾನವಿಗೆ ಒಂದೆಡೆ ಖುಷಿ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಭೀತಿ.

ಸಹಜವಾಗಿ ಅವಳ ಮನದ ತುಮುಲವನ್ನು ಕಂಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕರೆದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ್ದರು. ಅವಳ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿ ಕುಟುಂಬದ ಬಡತನ ಮತ್ತು ರೂಪ ಸೌಂದರ್ಯ ಯಾವತ್ತು ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದು ಮಗಳೇ, ಜ್ಞಾನ ಎಂಬುದು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಪಡೆಯುವುದಾಗಿದೆ. ನೀನು ನಿರಂತರ ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ಸಾಧನೆಗೈಯುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿ ಇಡೀ ತರಗತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಇನ್ನಿತರರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗುವಂತೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಹೊಗಳಿದರು.

ಒಬ್ಬ ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಮಕ್ಕಳ ಕಾಳಜಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸಾಧನೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಲಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದರು. ಜಾನವಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಅನೇಕ ದುಗುಡಗಳು ಮನೆ ಮಾಡಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೇ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗೆ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ರೂಪ ಸೌಂದರ್ಯ, ಕುಟುಂಬದ ಬಡತನ ಎಂದಿಗೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಈ ಲೇಖನದ ಮೂಲ ಆಶಯ.

-      - ಬಿಎಂ ಅಮರವಾಡಿ